Szkoły myślenia strategicznego
a) projektowa – formułowanie strategii jest postrzegane na ogół jako akt nieformalnego projektowania, jako myślowy proces formułowania rozwiązań przede wszystkim w myśleniu kierownika organizacji,
b) planistyczna – formułowanie strategii jest postrzegane jako formalny, systematyczny proces skoncentrowany na procedurach planowania, które zmuszają planistów do systematycznej, pogłębionej analizy otoczenia i analizy wewnętrznej organizacji,
c) pozycyjna – formułowanie strategii skoncentrowane jest na treści strategii - na wyborze właściwych wariantów, odpowiadających określonym uwarunkowaniom otoczenia i pozycji konkurencyjnej firmy,
d) poznawcza – formułowanie strategii rozumiane jest jako mentalny proces analityczno-koncepcyjny dochodzenia do koncepcji strategii i jej modyfikacji,
e) przedsiębiorcza – formułowanie strategii podporządkowane jest indywidualnej wyobraźni odważnego, agresywnego, zdolnego do podejmowania ryzyka przedsiębiorcy, silnego lidera; strategia jest wyrazem jego wizji,
f) uczenia się – formułowanie strategii jest kreatywnym procesem adaptacji i zbiorowego „uczenia się”, postępującej kumulacji doświadczeń i stopniowego budowania rozwiązań w zmiennym otoczeniu,
g) polityczna – formułowanie strategii związane jest z wykorzystaniem władzy i rozgrywaniem układu sił i konfliktów wewnątrz organizacji i w relacjach z otoczeniem,
h) kulturowa – formułowanie strategii podporządkowane jest wspólnemu systemowi wartości, kulturze organizacji oraz uwzględnia kultury organizacyjne podmiotów z otoczeniem,
i) środowiskowa – formułowanie strategii jest uzależnione od otoczenia organizacji. Jest to pasywna relacja – przystosowanie się do czynników zewnętrznych,
j) konfiguracyjna – formułowanie strategii determinowane jest przez konfiguracje „archetypów” lub form zachowań integrujących wiele z wymienionych szkół myślenia.
